Marzenia jak motyle

Cześć! :) Wiem, że dawno nic nie wstawiałam, ale oto jestem! I mam nowy wiersz. :) Zaczęłam go pisać (tak, piszę daty..) 10 marca a dzisiaj go znalazłam niedokończonego w zeszycie i tak jakoś napisałam końcówkę. ;) Więc zapraszam na wiersz tworzony/wymyślany (jak kto woli xd) przez prawie 3 miesiące. ^^ Mówiąc matka Mówiąc MATKA - myślę miłość. Miłość matki jest największa. Mówiąc MATKA - myślę dobroć. Dobroć matki - niewyczerpana. Mówiąc MATKA - myślę... Myślę - opiekuńczość, troska, zaufanie. Jej ramiona otwarte są dla mnie. Jej uśmiech mnie zawsze pokrzepi. Jej słowo w pośpiechu powiedziane - siły doda. Mówiąc MATKA - nie! źle mówię! Mówiąc :  Mama, Mamusia ukochana. Mateczka moja - już dziękuję. dziękuję. dziękuję. Dziękuję bardzo za dzisiejsze spotkanie. Do następnego razu! <3 Ola PS. Proszę! Komentujcie...

Hejka. To znowu ja. ; ) Dzisiaj na przeddzień wycieczki do Krosna i Rzeszowa znów się pojawiam. Bardzo się cieszę, że już nie długo święta i moje urodziny <21.12> ;) Byle tylko napadało dużo śniegu...Dobra, już nie przynudzam, dodam jeszcze tylko, że tytuł posta jest nazbyt mądry, ale taka już moja uroda...Ok, koniec. Oto wiersz : *** Marzenia. To jedyne co mam. Jak ulotna mgła. Jak liść na wietrze. Są i już ich nie ma. Marzenia. One mnie wesprą. Jak matka ukochana. Jak przyjaciel najlepszy. Pocieszą gdy życie nie ma sensu. I bajkę do snu opowiedzą. I kołysankę mi też zanucą. Utulą gdy noc idzie ciemna. A gdy zbudzę się rankiem? Śniadanie mi do łóżka podadzą. Buziaka dostanę na "dzień dobry". I złoty półmisek - mój narkotyk. A w nim? Jedyną. Najważniejszą. Nadzieję.   Tak. Wiec wyszło na jaw, że nałogowo marzę i mam nadzieję na rzeczy, których zapewne i tak nie osiągnę. Trudno. Możecie mnie wsadzić za to do więzienia. Ale zanim to zrobici...

Siemanko wszystkim. ; ) Oto dzisiejsza porcja : Jestem. Żyję. Oddycham. Czuję. Czuję ? Ciekawe co ? Zapach, smak – wiadomo. A uczucia ? No właśnie. TAK. Mam uczucia. Ale co z tego ? Czy tak, czy tak mnie ranią. Nie uczucia, ale ludzie. Ranią mnie codziennie, Nie ważne kim wtedy jestem. Zawsze to samo. Nie liczą się z tym co robię, myślę, czuje. Robią po swojemu, albo nic nie robią. Ale to zawsze boli. Boli tam w środku. Boli, kłuje, nie daje oddychać. „Ten środek” to podobno serce. Ale czy je mam ? Może to kolejna podpucha ? Kolejny żart ? Może jestem tylko powłoką, pustą w środku ? ( 24.04.2014) Nie mam pomysłu na notkę, więc tylko proszę o komentarze <3 Ola

Cześć wszystkim. Dzisiaj wstawiam kolejną porcje mych wypocin. Prawde powiedziawszy nie spodziewalam się, że już pierwszego dnia będzie ok. 20 wyświetleń. Dzięki Wam bardzo, ale tez proszę pokażcie sie w komentarzach...;) *** Przyjaciela szukam to tu, to tam nigdzie, nawet cienia. Może ciemność mi pomoże ? Nic. Tylko ona, Bezszelestnie przysuwa się do mnie. I co ? Nadal mi czegoś brakuje. Chociaż ? A może to ciemność jest mym przyjacielem ? Może to ona mnie uspokaja ? Czy ona usypia ? To ona pozostawia odrobinę nadziei. ------------------------ Tak więc jest. Mam nadzieje że się podoba ;3 Do następnego razu. ;) Ola